Mobiliteit
Wegenbelasting: betalen voor kapotte wegen
België en Nederland behoren tot de landen met de hoogste wegenbelastingen van Europa.
Maar terwijl de Nederlandse automobilist daar iets voor terugkrijgt — moderne infrastructuur, slimme verkeerslichten, waterdoorlatende snelwegen en goed onderhouden rijvakken —
rijdt de Belg zich elke dag letterlijk arm aan belastingen en kapot aan putten.
We betalen duizenden euro’s per jaar om onze wegen te mogen gebruiken, maar wat krijgen we terug?
Wegen vol scheuren, loskomend asfalt en steenslag die je ruiten vernielt.
Kruispunten waar het verkeer vastloopt, zelfs als er geen file hoort te zijn.
En als het regent, veranderen sommige snelwegen in gladde, levensgevaarlijke banen, waar je elke seconde het risico loopt om te slippen.
Daarbovenop kwam nog het asfaltschandaal: miljoenen aan overheidsgeld verspild aan asfalt van ondermaatse kwaliteit dat sneller afbrokkelde dan werd hersteld.
Naar waar gaat het geld en wie betaalde de rekening? Niet de verantwoordelijken, maar de belastingbetaler maar wordt dit geld ook effectief gebruikt voor onze wegen?
NEEN!
De wegenbelasting die we elk jaar betalen, verdwijnt niet in een fonds voor betere wegen, maar gewoon in de algemene overheidsbegroting.
Er is dus geen enkele garantie dat dit geld effectief wordt gebruikt voor onderhoud of veiligheid.
We betalen duizenden euro’s per gezin, maar het verdwijnt in een zwart gat van structuren en uitgaven die niets met mobiliteit te maken hebben.
En dat terwijl onze wegen vol putten, scheuren en steenslag liggen.
Slimmer Goederenvervoer: Rust overdag, beweging ’s nachts
Ons land staat stil door files, terwijl de treinsporen ’s nachts leeg blijven. Dat is pure verspilling. Goederenvervoer hoort niet vast te staan op de weg, maar vooruit te gaan op het spoor. Door nachtelijk vrachtvervoer en beter gebruik van bestaande treinlijnen verminderen we drukte, uitstoot en ongevallen — zonder nieuwe regels, gewoon door logisch beleid.
Logistiek is beweging
In België verliezen we elke dag miljoenen euro’s omdat onze logistiek te vaak stilstaat in plaats van vooruit te gaan. Een vrachtwagen verdient geen geld als hij vastzit in de file of staat te wachten aan een laadpoort. Stilstaan is verlies: de chauffeur wordt betaald, het voertuig kost geld, en de levering komt te laat.
Daarom moeten we logistiek slim plannen. Niet door bedrijven te verplichten, maar door het aantrekkelijk te maken om buiten de piekuren te rijden. Wanneer de weg vrij is, wordt elke kilometer efficiënter: minder brandstof, minder vertraging, minder stress en een hogere productiviteit.
Het gaat vanzelfsprekend niet over nachtelijk vervoer in woonwijken of stadscentra. Onze focus ligt op snelwegen en hoofdlogistieke assen, waar vrachtwagens kunnen rijden zonder hinder voor bewoners. Stilte en nachtrust in stedelijke gebieden blijven beschermd — de beweging zit op de autosnelwegen, niet in de straten.
Het principe is simpel:
rijden = verdienen,
stilstaan = verliezen.
Door meer leveringen te organiseren in de late avond, vroege ochtend en — waar mogelijk — ’s nachts, kan de logistiek blijven draaien terwijl het verkeer rust. Met veilige rustplaatsen, stille voertuigen in stedelijke zones en moderne planning kunnen we files verminderen zonder extra lasten op te leggen.
Slimmer plannen in plaats van harder duwen.
Een efficiënte economie begint met beweging, niet met stilstand.